Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Nummus in Croesi divitiis obscuratur, pars est tamen divitiarum. A primo, ut opinor, animantium ortu petitur origo summi boni. Duo Reges: constructio interrete. Idem iste, inquam, de voluptate quid sentit? Ut proverbia non nulla veriora sint quam vestra dogmata. Atque hoc loco similitudines eas, quibus illi uti solent, dissimillimas proferebas. Tollitur beneficium, tollitur gratia, quae sunt vincla concordiae. Quicquid porro animo cernimus, id omne oritur a sensibus;

Quare obscurentur etiam haec, quae secundum naturam esse dicimus, in vita beata; In quibus doctissimi illi veteres inesse quiddam caeleste et divinum putaverunt. Qui ita affectus, beatum esse numquam probabis; Ut alios omittam, hunc appello, quem ille unum secutus est.

Inde igitur, inquit, ordiendum est. Quos nisi redarguimus, omnis virtus, omne decus, omnis vera laus deserenda est. Bona autem corporis huic sunt, quod posterius posui, similiora. Non igitur de improbo, sed de callido improbo quaerimus, qualis Q. An eiusdem modi? Sic consequentibus vestris sublatis prima tolluntur. Sint modo partes vitae beatae. Non est enim vitium in oratione solum, sed etiam in moribus. Quamvis enim depravatae non sint, pravae tamen esse possunt. Mihi vero, inquit, placet agi subtilius et, ut ipse dixisti, pressius.

Deinde dolorem quem maximum? Itaque his sapiens semper vacabit. Quamquam id quidem, infinitum est in hac urbe; Propter nos enim illam, non propter eam nosmet ipsos diligimus. Quid dubitas igitur mutare principia naturae? Cyrenaici quidem non recusant; Tu vero, inquam, ducas licet, si sequetur;